ผัดไทและงานศิลป์
posted on 03 Aug 2009 20:07 by anatasia-meผัดไท!
เป็นอาหารระดับต้นๆที่เราไม่ชอบกินเอาซะเลย
แต่แล้ววันนึงมันกลับกลายมาเป็น อาหารจานโปรด
น่าจะย้อนกลับไปสัก 5 ปีที่แล้ว
ผัดไทจานนั้นถูกยื่นมาให้ เพราะแม่จ๋าแท้ๆเชียว ไม่ยอมทำกับข้าว
โดยปกติแล้วเราจะไม่กินผักไทหรอก มันไม่ถูกปากเราจริงๆ
เส้นๆ กับเครื่องปรุงสารพัด มันไม่อร่อยเท่าข้าวสวยกับแกงร้อนๆจริงๆ
จะว่าไป ผัดไทจานนั้นก็แตกต่างจากผัดไทจานอื่นๆที่เคยเห็นนะ
มันสีดำ(จะด้วยซีอิ๊วหรืออะไรก็แล้วแต่) เส้นก็เล็กๆ
แล้วเราก็จัดการตักคำแรกเข้าปาก
โอ้!! มายบุดด้า อร่อยเหลือ
อธิบายรสชาติมันได้ยากมาก แต่ที่อร่อยสุดๆของมันอยู่ที่กากหมูเจียวที่มีอยู่สอง สามก้อนต่อหนึ่งจาน
หลังจากนั้นเราก็เป็นลูกค้าขาประจำของยายแกเลย ซึ่งร้านแกก็สมกับเป็นผัดไทในตำนาน
ลูกค้าก็เยอะ แต่แกผัดคนเดียว แค่กระทะเดียว กระทะนึงก็ได้แค่สองห่อเท่านั้น
ใครจะกินของแกก็ต้องยอมทนรอ ส่วนเรานี่จอมอึดอยู่แล้ว
นั่งมองแกผัด มองคน รถ ชีวิตที่ต้องเดินๆ ก้าวๆๆ เพลินจะตาย ไม่มีปัญหา
ส่วนใครที่คิดจะสั่งไว้แล้วมาเอาทีหลังนี่ไม่มีหวัง แกไม่จำ แกว่า ใครอยู่ก็ได้ แต่ก็ตามคิว
จะมีใครสังเกตไหมหนอว่า
แกเป็นศิลปิน!
ยายแก่ๆหลังค่อม กับกระทะที่ดำปี๋ด้วยเตาถ่าน และรถเข็นโทรมๆของแก กำลังสร้างศิลปะอยู่
ผัดไท..ผลงานชิ้นเอกของแก และมันก็เป็นผลงานชิ้นปราณีตเสียด้วย (เพราะมันอร่อยจริงๆ)
แกจะทำเงินเสียก็ได้ ตั้งหลายๆเตาและใช้เตาแก๊ส แต่แกก็ไม่ทำ มันไม่อร่อยเท่า!
ส่วนใครที่อยากได้งานศิลป์ของแกชิ้นนี้ก็ต้อง ร อ
ไม่ได้กินผัดไทของแกนานแล้ว
แต่เราก็ยังคงสั่ง ลองกินมันซ้ำๆ ร้านนู้นบ้าง ร้านนี้บ้าง
แล้วก็พบกับคำตอบเดิมๆว่า มั น ไม่ ใช่
ไม่มีผัดไทจานเดิมนั้นแล้ว